Zeventig jaar Stoppelenburg: wat veranderde er in het afscheid nemen?

Wie in de Krimpenerwaard is opgegroeid, kent het beeld misschien nog. Als er in de straat iemand was overleden, gingen bij de buren uit respect de gordijnen dicht. De overledene werd thuis opgebaard, in de voorkamer. Familie en buren kwamen langs om de familie een hand te geven. Een paar dagen later ging de stoet over de dijk naar de begraafplaats van het dorp.

In 1956, het jaar waarin Stoppelenburg begon, was dat de gewone gang van zaken. Dit jaar bestaan we zeventig jaar. Een goede aanleiding om terug te kijken. Wat is er veranderd in de manier waarop mensen hier afscheid nemen? En wat is in al die jaren precies hetzelfde gebleven?

Begraven was vanzelfsprekend

Cremeren was in 1956 nog maar net wettelijk toegestaan. Hier in de regio werd bijna iedereen begraven, meestal op de begraafplaats van het eigen dorp. Tegenwoordig wordt in Nederland ruim twee derde van de overledenen gecremeerd. In de Krimpenerwaard ligt dat aandeel lager, maar ook hier zien we elk jaar meer families kiezen voor een crematie. Vaak gaat daar dan wel eerst een dienst in de kerk aan vooraf.

Van de voorkamer naar de familiekamer

Opbaren gebeurde vroeger bijna altijd thuis. Dat kan nog steeds, en sommige families kiezen daar heel bewust voor. Maar veel mensen wonen tegenwoordig kleiner, of de overledene woonde de laatste jaren in een verpleeghuis. In de loop der jaren zijn er daarom eigen uitvaartcentra bijgekomen, in Krimpen aan den IJssel, Lekkerkerk, Schoonhoven en Stolwijk. In Gouda ontvangen we families in uitvaartcentrum De Golde. In de familiekamers kunt u dag en nacht bij uw dierbare zijn. Zoals dat vroeger in de voorkamer ook kon.

Wat er bij kwam

Sommige dingen had in 1956 niemand kunnen bedenken. Een kleinkind in Canada dat de rouwdienst live meekijkt. Foto's van een heel leven op het scherm in de aula. Een rouwauto in een andere kleur dan zwart, of een glas wijn met een bitterbal na afloop in plaats van koffie en cake. Het kan allemaal, en we denken graag mee.

Tegelijk zien we dat veel families in deze regio juist kiezen voor een ingetogen dienst, met psalmen en een overdenking. Dat is net zo goed. Een nieuwe vorm is niet beter dan een oude. Het gaat erom dat het afscheid past bij wie iemand was.

Wat hetzelfde bleef

Het belangrijkste is in zeventig jaar niet veranderd. Als iemand overlijdt, wilt u een bekend gezicht aan de deur. Iemand die de gebruiken van het dorp kent en weet hoe het in uw kerk gaat. Iemand die niet op de klok kijkt.

Onze uitvaartverzorgers zijn grotendeels in deze streek opgegroeid. Onder leiding van Cees Kamsteeg en Corneel Krijgsman werkt een betrokken team, van uitvaartverzorgers als Floor van Toor en Maurice van Zijl tot Sylvia van den Burg, coördinator van het bedrijfsbureau. We zijn nog altijd dag en nacht bereikbaar. Inmiddels begeleiden we ook families in Kaatsheuvel en omgeving.

Dank voor zeventig jaar vertrouwen

Een uitvaartonderneming bestaat niet zeventig jaar door zichzelf. Het kan alleen omdat families ons steeds opnieuw hun vertrouwen gaven, op een van de zwaarste momenten in hun leven. Daar zijn we dankbaar voor. En we nemen die verantwoordelijkheid net zo serieus als in 1956.

Wilt u eens kennismaken, of in alle rust uw eigen wensen bespreken? U kunt ons bellen op 0180 - 52 22 55. Ook als het nog lang niet zover is.